Vandaag lopen Emo en Hendrik een flink stuk het tegenwoordige Duitsland in. Voor hem zal die grens niet bestaan hebben. De machthebbers wisselden no al eens, en onafhankelijk van wie dat toen was bleef men toch praten en doen zoals men was. Allen de belasting werd aan een ander betaald. Voor ons bestaat de grens met Duitsland in de praktijk ook bijna niet meer (dat was heel recent nog wel eens anders), al zijn we ons er nog wel steeds van bewust. Het dialect aan weerszijden van de grens is ook nog steeds bijna identiek, net als 800 jaar geleden.

Weer een lange dag voor de wandelaars. Een vierdaagseloper is er niets bij, en het is nog lang niet afgelopen.