Van toen ik enkele jaren gelden op de tandem in de buurt van Toscane fietste, herinner ik me dat de route vooral door de dalen ging. Dat was natuurlijk het makkelijkst fietsen. Echter, alle leuke plaatsjes leken op de ons omringende heuveltoppen te liggen! Een omweg maak je dan niet zo gauw, al hebben we één keer, als rustplaats, Chiusi aangedaan. Dat was dan ook een fikse klim, maar zeker de moeite waard.

Emo kon ook kiezen tussen de dalroute, of de weg via de heuveltoppen. Die laatse weg zou hem langs het beroemde San Geminiano gevoerd hebben. Vanwege de vele klimmetjes, en de mogelijk winterse omstandigheden, wordt gesuggereerd dat hij wijselijk voor het dal heeft gekozen. Ik snap dat dus wel.